نرخ بهره هزینه استقراض پول است که به صورت درصدی از مبلغ وام بیان می‌شود. نرخ‌های بهره معیار اصلی جهت تعیین مقدار بازده وام‌دهندگان است.

نرخ بهره هزینه استقراض پول است که به صورت درصدی از مبلغ وام بیان می‌شود. نرخ‌های بهره معیار اصلی جهت تعیین مقدار بازده وام‌دهندگان است. به هر حال نرخ بهره اعلام شده برای یک وام، که گاهی اوقات نرخ اسمی نامیده می‌شود، همه چیز را نشان نمی‌دهد.

به دلیل وجود تورم، قدرت خرید هر دلاری که به یک فرد یا شرکت قرض داده می‌شود، در طول زمان در معرض کاهش یافتن است وام‌دهندگان این نرخ را از طریق محاسبه آن چه که نرخ بهره واقعی نامیده می‌شود، بررسی می‌کنند.

اوراق قرضه یک ساله‌ای را در نظر بگیرید که نرخ بهره اسمی آن سالانه ۶٪ است وام‌دهنده دقیقاً نمی‌داند که نرخ تورم چه مقدار خواهد بود اما حدس می‌زند که مقدار آن طی سال آینده تقریباً ۴٪ خواهد بود.

نرخ بهره واقعی مورد انتظار برابر است با نرخ اسمی منهای نرخ تورم ما با نرخ بهره واقعی ۲ درصدی مواجه هستیم. هر چند که ۶٪ ممکن است بازده خوبی به نظر برسد، اما با در نظر گرفتن این که ارزش وجوه در سال آینده ممکن است ۴٪ کمتر شود، این سرمایه‌گذاری به مراتب مبالغ کمتری را می‌پردازد.

البته تأثیر دقیق تورم را تنها می‌توان پس از تاریخ سررسید محاسبه کرد. وقتی که یک وام‌دهنده یا سرمایه‌گذار، نرخ تورم واقعی را از نرخ اسمی کم کند او نرخ بهره واقعی تحقق یافته را به دست می‌آورد. در مثال ما اگر تورم به جای ۴٪ ، ۵٪ شود، بازده واقعی تنها ۱٪ خواهد بود.

برخی از عوامل مؤثر بر نرخ‌های بهره عبارتند از: عرضه و تقاضای پول در اقتصاد، نیروهای بین‌المللی نظیر بحران در یک کشور تولید کننده نفت و اقدامات دولت فدرال. نرخ‌های بهره نقش مهمی را در تصمیمات سرمایه‌گذاری ما ایفا می‌کنند چون هر تغییری در این نرخ‌ها بر بازار‌های اوراق بهادار با درآمد ثابت و سهام مؤثر است.

شما می توانید از طریق لینک زیر، فایل ویدیوی آموزشی فوق را دانلود نمایید. (حجم فایل ۳۷٫۰۴ مگابایت)